در بازی‌های ویدیویی، موسیقی عنصری است که وظیفه دارد بدون اینکه حواس بازیکن را پرت کند، گیم‌پلی و داستان را کامل کند و حس مورد نیاز را منتقل کند. امروزه در صنعت موسیقی بازی‌های ویدیویی، چند هنرمند ایرانی حضور دارند که نامشان در میان نام‌های بزرگ حضور دارد. در این مقاله با آهنگسازان ایرانی آشنا می‌شویم که هرکدام آثار درخشانی خلق کرده‌اند.

در این مقاله می‌خوانیم:

رامین جوادی

وقتی صحبت از آهنگسازهای ایرانی‌تبار در سطح بین‌المللی می‌شود، قطعا رامین جوادی یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌هاست. او متولد 19 ژوئیه 1974 در دویسبورگ آلمان است و پدر ایرانی و مادر آلمانی دارد. رامین جوادی بعد از فارغ‌التحصیلی از Berklee College of Music وارد مجموعه Hans Zimmer شد و خیلی زود مسیر حرفه‌ای خودش را در هالیوود پیدا کرد. بخش بزرگی از شهرت او به سینما و تلویزیون مربوط می‌شود؛ آثاری مثل Iron Man، Pacific Rim، Game of Thrones و Westworld. اما پیش از اینکه نام او با موسیقی وستروس و آهنگ‌های معروف Game of Thrones گره بخورد، در صنعت بازی هم فعالیت کرده بود.

Bittersweet Victory

Ramin Djawadi

0:00 0:00
Bittersweet Victory

 
از مهم‌ترین پروژه‌های بازی او می‌توان به Medal of Honor، Medal of Honor: Warfighter، Gears of War 4 و Gears 5 اشاره کرد. در Medal of Honor، موسیقی رامین جوادی به‌طور مستقیم برای ایجاد حس جنگ مدرن طراحی شده بود. او برای این پروژه از ترکیب ارکستر، گیتار الکتریک، گیتار بیس، سازهای زهی و... استفاده کرد تا تفاوت میان آرامش و تنش در نبردهای بزرگ را به گوش بازیکن برساند. او درباره این پروژه توضیح داده بود که هدفش ایجاد موسیقی‌ای بوده که هم حرفه‌ای بودن نیروهای ویژه را منتقل کند و هم شدت و خشونت میدان نبرد را.

عکسی از رامین جوادی در مقاله موزیک بازی

در Gears 5 این رویکرد حتی بیشتر خودش را نشان می‌دهد. موسیقی بازی با ترکیب ارکستر و سازهای سنگین ساخته شده و رامین جوادی نیز گیتارهای پروژه را اجرا کرده است. در تیتراژ رسمی بازی هم، او علاوه بر آهنگسازی و تهیه‌کنندگی، رهبر ارکستر و نوازنده گیتار هم بوده است. صدای گیتار در اینجا فقط برای ایجاد یک موسیقی «خشن» نیست. گیتارهای دیستورشن‌شده در کنار ارکستر باعث می‌شوند مبارزه‌های بزرگ Gears 5 وزن و فشار بیشتری پیدا کنند؛ چیزی که با ماهیت اکشن و سنگین این مجموعه کاملاً هماهنگ است.

نیما فخرآرا

نیما فخرآرا متولد تهران است و از آهنگسازهایی است که بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای خود را در موسیقی فیلم و بازی در آمریکا ساخته. او علاوه بر آهنگسازی، در زمینه موسیقی شناسی، ساخت ساز و طراحی صدا نیز فعالیت داشته و این موضوع تاثیر زیادی روی سبک کاری‌اش گذاشته است. 

Hostage

Nima Fakharara

0:00 0:00
Hostage

 
شهرت او بیشتر با بازی Detroit: Become Human گره خورده است. در این بازی سه شخصیت اصلی بازی، موسیقی مخصوص خودشان را دارند و فخرآرا نقش آهنگسازی بخش مربوط به شخصیت Connor را بر عهده داشته است. موسیقی Connor باید تفاوت او با انسان‌ها را منتقل می‌کرد و به همین دلیل، فخرآرا از سینتی‌سایزرهای قدیمی و سازهای ساخته‌شده به‌صورت اختصاصی استفاده کرد تا صدایی سرد، دقیق و کمی غیرانسانی برای او ایجاد کند.

عکسی از نیما فخرآرا در مقاله موزیک های بازی

کارنامه‌ی بازی‌های او فقط به این محدود نمی‌شود؛ او همچنین موسیقی Resident Evil: Revelations 2 با صداهای گزنده و ترسناک، بازی 1979 Revolution که درباره‌ی انقلاب ایران است و حتی Warhammer 40,000: Space Marine 2 را ساخت؛ آثاری که بسیار معروف هستند و طرفدارهای زیادی دارند.

دانیال اسدی

دانیال اسدی که با اسم هنری ASADI شناخته می‌شود، آهنگساز و تهیه‌کننده‌ای است که موسیقی سنتی ایران را با ژانرهایی مثل هیپ‌هاپ، ترپ و حتی راک ترکیب می‌کند. ترکیبی که سال‌ها در موسیقی مستقل‌اش جا افتاده بود و در 2024 به یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های یوبی‌سافت تبدیل شد؛ یعنی بازی The Rogue Prince of Persia. 

The Rogue Prince of Persia

ASADI & Xye

0:00 0:00
The Rogue Prince of Persia

 
بازی توسط استودیوی Evil Empire ساخته شده و یک اکشن - پلتفرمر روگلایک سریع است؛ یعنی شخصیت مدام در حرکت و جنگیدن با دشمنان مختلف است. موسیقی ASADI دقیقاً همین موضوع را به نمایش می‌گذارد؛ ملودی‌های نرم با تار، سه‌تار، عود و... که روی بیس‌های سنگین و بیت‌های ترپ سوار شده‌اند. او همچنین برای ضبط، نوازندگان چیره‌دست ایرانی دیگر را دعوت به همکاری کرد؛ نقیب شنبه‌زاده روی سازهای کوبه‌ای، شاهو عندلیبی با نی که فضایی عرفانی به قطعات می‌دهد و XYE که با آواز خودش حسی اسطوره‌ای به موسیقی می‌دهد.

عکسی از دانیال اسدی در مقاله موزیک بازی

نکته‌ی مهم درباره‌ی موسیقی ASADI این است که کارهایش بیشتر از اینکه بخواهند سنتی باشند، ساختار و ریتمی مدرن دارند. نتیجه این می‌شود که وقتی شخصیت اصلی از دیوارها بالا می‌رود و با دشمنان مبارزه می‌کند، موسیقی هم با او همراه می‌شود.

حمیدرضا انصاری

وقتی بازی Children of Morta در سال 2019 منتشر شد، سریعاً به یکی از محبوب‌ترین روگلایک‌های مستقل تبدیل شد. داستان بازی درباره‌ی خانواده‌ی برگسون است که در برابر تاریکی‌ای در حال گسترش می‌جنگند. به همین دلیل نقطه‌ی قوت بازی، حس خانوادگی میان شخصیت‌هاست و منتقل کردن این حس نزدیکی و گرما بین اعضای یک خانواده کار آسانی نیست.

We Are The Bergsons

Hamidreza Ansari

0:00 0:00
We Are The Bergsons

 
علاوه بر بازی Children of Morta، حمیدرضا انصاری ساخت موسیقی بازی The Tale of Bistun را نیز برعهده گرفت. این بازی مستقیماً با اسطوره‌ها و ادبیات ایرانی ارتباط دارد و موسیقی آن نیز بر پایه ترکیب سازهای ایرانی با ارکستر شکل گرفته است. حمیدرضا انصاری گفته است که ایده اصلی این موسیقی را از سال 2017 و در جریان ساخت Children of Morta دنبال می‌کرد و برای The Tale of Bistun موفق شد چیزهایی که در ذهنش داشت را به خوبی اجرا کند.

عکسی از حمیدرضا انصاری در مقاله موزیک بازی

نکته مهم این است که او صرفاً یک موسیقی «سنتی ایرانی» نساخت. هدفش ترکیب سازبندی ایرانی با ساختار ارکسترال بود و خودش نیز اشاره کرده که از یک دستگاه یا ریتم خاص موسیقی کلاسیک ایرانی به شکل مستقیم استفاده نکرده است.

فرزاد گل‌پایگانی

فرزاد گل‌پایگانی، موسیقی‌دان و هنرمند بصری ایرانی مقیم آمریکا، مسیر متفاوتی نسبت به بقیه‌ی این فهرست دارد. او یک آهنگساز مستقل است و آلبوم‌هایش را خودش تولید می‌کند. سبک او پراگرسیو-متال یا متال پیشرفته با تاثیرات موسیقی شرقی است که تکنیک‌های پیچیده روی گیتار الکتریک 7 سیم، گیتار آکوستیک با کوک‌های شرقی، ویولن و گیتار بیس را در بر می‌گیرد.

86

Farzad Golpayegani

0:00 0:00
86

 
فرزاد گل‌پیگانی آهنگساز دو بازی ایرانی شناخته‌شده است؛ Quest of Persia: Nader's Blade و Garshasp. بازی Garshasp که بر پایه‌ی اسطوره‌های ایرانی است، نیاز به فضایی حماسی و باستانی دارد و او برای ایجاد این حس، علاوه بر گیتارهای سنگین از سازهای بادی نیز استفاده کرد تا فضای آن دوره را بازسازی کند.

عکسی از فرزاد گل پایگانی در مقاله موزیک بازی

او بعدها بخش زیادی از ساندترک‌های خود را در آلبوم «Six» جمع‌آوری کرد؛ آلبومی با تم اورکسترال-متال که نشان می‌دهد موسیقی ایرانی یک بازی می‌تواند در قالب یک اثر مستقل هنری هم معنا پیدا کند. این ترکیب گیتار سنگین با فضای حماسی ایرانی به بازی‌هایی مثل Garshasp شخصیتی می‌داد که نه کپی غربی بود و نه تقلیدی از بازی‌های شرقی؛ اثری مستقل بود که ویژگی‌های منحصر به فرد خودش را داشت.

جمع‌بندی

بررسی این آهنگسازها نشان می‌دهد که موسیقی‌های ایرانی در بازی‌ها فقط به استفاده مستقیم از سازهای سنتی محدود نمی‌شود؛ زیرا هرکدام از این هنرمندان راه متفاوتی برای ترکیب هویت ایرانی با زبان موسیقی مدرن پیدا کرده‌اند.

در نهایت، شاید مهم‌ترین نکته این باشد که موسیقی وقتی درست استفاده شود، می‌تواند سرعت مبارزه را افزایش دهد، خطر را به بازیکن منتقل کند، شخصیت را نشان دهد، محیط را قابل‌باورتر کند و حتی می‌تواند هویت فرهنگی یک بازی را شکل دهد.