سری بازی The Witcher یکی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین سری بازی‌های تاریخه که علاوه بر داستان شاهکار و گیمپلی خاصش، موسیقی به‌شدت جذابی داره. موسیقی این سری از همون نسخه اول فقط برای پر کردن سکوت بازی ساخته نشده بود؛ بلکه هر نسخه سعی کرده با استفاده از سازها، سبک‌های موسیقی و حتی صداهای محلی، حال‌وهوای دنیای ویچر رو شکل بدن. نکته جالب‌تر اینه که این هویت صوتی تو هر نسخه تغییر کرده و از فضای تاریک و Gothic بازی The Witcher به موسیقی ارکسترال The Witcher 2 و بعد به ترکیب خاص موسیقی فولک اسلاوی و موسیقی سینمایی The Witcher 3 رسیده.
در این مقاله می‌خوانیم:
The Witcher 1؛ شروع یک هویت صوتی متفاوت
موسیقی اولین نسخه The Witcher توسط Adam Skorupa و Paweł Błaszczak ساخته شد. آلبوم رسمی بازی 29 قطعه داشت و شامل بیشتر از یک ساعت موسیقی میشد. تو این نسخه هنوز خبری از سبک کاملاً مشخص و شناخته‌شده‌ای که بعدها تو The Witcher 3 شنیدیم نبود، اما پایه‌های اون از همینجا شکل گرفت. Błaszczak توی توضیح روند ساخت موسیقی گفته بود که از همون ابتدا می‌خواست ریشه‌هایی از موسیقی Celtic و Irish رو با سبک‌های قومی دیگه ترکیب کنه، ولی نمی‌خواست موسیقی بازی صرفاً یه موسیقی محلی باشه. برای همین در کنار سازهای محلی سراغ گیتار الکتریک، صداهای بم و سازهای ضربی هم رفتن.
نتیجه موسیقی‌ای شد که هم حس یه دنیای فانتزی قدیمی رو داشت و هم به اندازه کافی تاریک و خشن بود. قطعاتی مثل Dusk of a Northern Kingdom، Dead City، The Dike و The Lesser of Two Evils هرکدوم بخش متفاوتی از این فضا رو نشون میدن. یه طرف موسیقی آروم و ملانکولیک داریم و طرف دیگه قطعاتی که با ریتم‌های سریع و سازهای بم، خطر و خشونت دنیای بازی رو بیشتر می‌کنن.
Dusk of a Northern Kingdom
Adam Skorupa & Paweł Błaszczak
یکی از ویژگی‌های مهم این موسیقی، همون چیزی بود که خود آهنگسازها هم دربارش صحبت کردن؛ اونا دنبال موسیقی بیش از حد تمیز و شاد نبودن. قرار بود موسیقی، دنیایی رو همراهی کنه که توش جنگ، مرگ، فقر و خشونت بخشی عادی از زندگی مردم اونجا هستن. همین موضوع باعث شد فضای موسیقی نسخه اول از همون ابتدا یکم سرد، تاریک و تلخ باشه.
از نظر سازبندی هم ویولن، گیتار، سازهای ضربی، سازهای زهی، صداهای الکترونیکی و آواز کنار هم قرار گرفتن. حتی تو ترک‌هایی مثل Evening in the Tavern از ویولن سولو استفاده شده و Iwona Malczewska هم تو چند قطعه خوانندگی کرده.
The Witcher 2؛ ارکستر بزرگ‌تر و موسیقی سینمایی‌تر
توی The Witcher 2، موسیقی یه قدم به سمت صدای ارکسترال‌تر حرکت کرد. Adam Skorupa و Krzysztof Wierzynkiewicz مسئولیت اصلی موسیقی رو برعهده داشتن و Paweł Błaszczak به خاطر درگیر بودن با پروژه‌های دیگه نتونست مثل نسخه اول تو ساخت موسیقی حضور داشته باشه. خود آهنگسازها توضیح دادن که تو این نسخه همچنان به موسیقی The Witcher 1 و مخصوصاً تم اصلی اون توجه داشتن، اما سعی کردن صدا رو متناسب با داستان و فضای متفاوت بازی تغییر بدن. این بار استفاده از ارکستر، سازهای قومی، فلوت ایرلندی، گیتار و آواز بیشتر شد و تو بعضی قطعات، ارکستر نقش اصلی رو برعهده داره.
به همین دلیل موسیقی The Witcher 2 در مقایسه با نسخه اول سینمایی‌تر و حماسی‌تر به نظر میاد. قطعاتی مثل Assassins of Kings، The Path of a Kingslayer و Regicide بیشتر برای صحنه‌های داستانی و موقعیت‌های جدی طراحی شدن، در حالی که ترک‌هایی مثل Dwarven Stone upon Dwarven Stone یا Vergen by Night فضای محیطی و منطقه‌ای بیشتری دارن.
Assassins of Kings
Adam Skorupa & Krzysztof Wierzynkiewicz
البته موسیقی هنوز همون حس پیچیدگی و هرج‌ومرج دنیای ویچر رو حفظ کرده؛ به طوری که سازهای محلی کنار ارکستر قرار می‌گیرن تا موسیقی هم بزرگ به نظر برسه و هم هنوز این حس رو منتقل کنه که متعلق به دنیای خشونت‌آمیز و قرون‌وسطایی ویچره.
این تفاوت تو گیمپلی هم خودش رو نشون میده. موقع مبارزه ریتم‌ها سریع‌تر میشن و موسیقی انرژی بیشتری پیدا می‌کنه، اما تو مناطق آروم‌تر، سازهای ملودیک و فضای محیطی اجازه میدن بازیکن بیشتر روی فضای جهان تمرکز کنه.
The Witcher 3؛ وقتی موسیقی تبدیل به بخشی از جهان بازی شد
با The Witcher 3، تقریباً همه‌چیز بزرگ‌تر شد؛ نقشه، داستان، تعداد منطقه‌ها و البته موسیقی. این بار Marcin Przybyłowicz به عنوان آهنگساز اصلی کنار Mikołaj Stroiński و گروه فولک Percival روی موسیقی کار کردن. Stroiński برای ساختن موسیقی تحقیقات زیادی روی موسیقی محلی اسلاوی انجام داد و در کنار اون از موسیقی مناطق مختلف اروپا، از جمله لهستان، بالکان، ایرلند و اسکاتلند هم استفاده کرد.
اما تفاوت اصلی The Witcher 3 این بود که موسیقی دیگه فقط برای ایجاد کردن حس فانتزی استفاده نمی‌شد؛ بلکه قرار بود صدای منحصر به فرد خود این دنیا باشه. برای رسیدن به این هدف، تیم موسیقی سراغ سازهایی رفتن که شاید تو یه موسیقی متن استاندارد کمتر بشنویم؛ Hurdy-gurdy، Saz، Kemenche، The Trail، Bowed Gusli، Lute، Yali Tambour و Gheychak از جمله سازهایی هستن که تو ساخت موسیقی استفاده شدن. صدای این سازها کمی خشن، قدیمی و حتی توی بعضی موارد ناآشنا هستن و همین ویژگی باعث میشه موسیقی بیش از حد مدرن و استودیویی به نظر نرسه. خود Stroiński گفته بود که حتی کمی خارج بودن کوک بعضی سازهای فولک می‌تونه به واقعی‌تر شدن فضای موسیقی کمک کنه!
The Trail
Marcin Przybyłowicz
در کنار این سازها، گروه Percival هم نقش خیلی مهمی داشتن. اعضای این گروه هم تو استودیو برای بازی ضبط کردن و هم بخشی از آثار قبلی خودشون رو در اختیار تیم موسیقی گذاشتن. به همین دلیل رنگ صوتی Percival تبدیل به یکی از عنصرهای اصلی موسیقی The Witcher 3 شد. صدای گروه، آوازهای خاص و سازهای فولک تو قطعاتی مثل Silver for Monsters...، The Fields of Ard Skellig، Ladies of the Woods و ...Steel for Humans به‌وضوح شنیده میشن و نتیجه هم ترکیبی از موسیقی فولک اسلاوی، سازهای ارکسترال، ریتم سنگین و عناصر موسیقی حماسی شد.
یکی از مهم‌ترین تغییرات موسیقی The Witcher 3 فقط توی انتخاب سازها نبود؛ تیم موسیقی یه سیستم مخصوص درست کرد تا موسیقی بتونه براساس اتفاقات بازی تغییر کنه. این موضوع تو تجربه بازی کاملاً قابل حسه. وقتی در حال گشتن توی یه منطقه هستین، موسیقی می‌تونه آروم و محیطی باشه؛ اما وقتی وارد مبارزه میشین، ریتم، سازهای زهی و لایه‌های صوتی سنگین‌تر وارد میشن و بعد از پایان درگیری، دوباره شدت موسیقی کاهش پیدا می‌کنه.
Hearts of Stone؛ تاریکی بیشتر
توی Hearts of Stone که اولین DLC بازی هستش، Marcin Przybyłowicz و Percival دوباره روی موسیقی کار کردن و فضای صوتی اون رو نسبت به The Witcher 3 کمی تاریک‌تر و سنگین‌تر ساختن. این موضوع با داستان این بسته الحاقی هم هماهنگ بود و موسیقی بیشتر به سمت تنش، رمز و راز و فضای سرد داستان حرکت می‌کنه.
You're Immortal
Marcin Przybyłowicz
Blood and Wine؛ سفر به سرزمین Toussaint
اما Blood and Wine تقریباً نقطه مقابل فضای تاریک Hearts of Stone محسوب میشه. منطقه Toussaint برخلاف خیلی از مناطق The Witcher 3 سرسبز، روشن و پر از جشن و موسیقیه و همین موضوع مستقیماً روی موسیقی اثر گذاشته. توی این بخش Marcin Przybyłowicz، Mikołaj Stroiński، Percival و Piotr Musiał توی ساخت موسیقی حضور داشتن. به گفته خودشون این منطقه از نظر موسیقایی براشون کاملاً متفاوت بود و چون Toussaint نسبت به بخش‌های قبلی بازی فضای روشن‌تر و شادتری داشت، موسیقی اون هم رنگ متفاوتی پیدا کرد.
The Slopes of the Blessure
Marcin Przybyłowicz
چرا موسیقی The Witcher تا این حد ماندگار شد؟
دلیل اصلی رو نمیشه فقط با یه آهنگساز یا یه ساز خاص پیدا کرد؛ چون چیزی که موسیقی The Witcher رو متفاوت می‌کنه، ترکیب چند عامله. از یه طرف موسیقی فولک اروپای شرقی به بازی هویت جغرافیایی میده و از طرف دیگه ارکستر و سازهای سینمایی باعث میشن داستان‌ها و مبارزات مقیاس بزرگ‌تری پیدا کنن.
هنوز دیدگاهی درباره این مقاله ذکر نشده است، شما اولین دیدگاه را درباره این مقاله بنویسید